Histoire / Geschicht
Uewen op der Foto d'Buergermeeschteren vu Schëtter
- J.P. Hilger (1952-1967)
- Nic. Mangen (1968-1969)
- Pierre Altmann (1970-1975)
- Jean Schmit (1976)
- Jean Mangen (1976-1987)
- Jean-Donat Calmes (1988-1998)
- Jean-Pierre Kauffmann (1998-2005)
- Henri Rodesch (2005-2008)
- Claude Marson (2008-2011)
- Nicolas Welsch (2011-2014)
- Jean-Pierre Kauffmann (2014-2017)
- Jean-Paul Jost (2017-2023)
[FR] Sur le territoire de la commune on peut encore voir les restes d'une importante voie romaine allant de Trèves à Metz, mais ce ne sont pas les plus anciennes reliques, puisque des traces archéologiques d'une présence humaine possible à Schuttrange remontent à l'âge de bronze.
Les Francs fondèrent, après les Romains, des colonies dans la vallée de la Syre. Plus tard, en 1047, on sait que l'abbaye Saint-Maximin de Trèves possédait le village dit alors de "Schittringen" vers 1200 c'était un grand domaine agricole composé de 24 fermes. La propriété et les droits de Schittringen passèrent petit à petit dans des mains séculières, et le domaine évolua selon les règles du système féodal.
Le premier recensement, en 1766, indique 624 habitants, dont la majorité poursuivait une occupation agricole, bien que la présence de 4 moulins dénote une industrie certaine. Entre 1848 et 1862 de nombreux habitants émigrèrent pour l'Amérique ou la France, contraints et forcés par la misère. Mais après 1860 enfin un essor économique commença, dû à la construction de la ligne de chemin de fer, qui se poursuivit tandis que la population s'accroissait constamment dans les 100 années qui suivirent. Une croissance qui ne s'arrête pas là.
[EN] On the territory of the municipality, the remains of an important Roman road connecting Trier to Metz can still be seen, but these are not the oldest relics, as archaeological evidence suggests a possible human presence in Schuttrange dating back to the Bronze Age.
After the Romans, the Franks established colonies in the Syre valley. Later, in 1047, it is known that the Saint-Maximin Abbey of Trier owned the village, then called "Schittringen." By 1200, it was a large agricultural estate consisting of 24 farms. The ownership and rights of Schittringen gradually passed into secular hands, and the estate evolved according to the rules of the feudal system.
The first census, in 1766, recorded 624 inhabitants, the majority of whom were engaged in agriculture, although the presence of 4 mills indicated a certain level of industry. Between 1848 and 1862, many inhabitants emigrated to America or France, driven by poverty. However, after 1860, an economic boom began, due to the construction of the railway line, which continued as the population steadily increased over the next 100 years. A growth that does not stop there.
La Commune de Schuttrange
[FR] La commune de Schuttrange se situe aux abords de la capitale du Luxembourg et est composée de 5 localités (Schuttrange, Munsbach, Uebersyren, Schrassig et Neuhaeusgen). Elle présente un caractère villageois entouré de champs et de forêts, mais aussi d’importantes axes routières et ferroviaires avec au Nord l’autoroute A1 vers Trèves et une ligne ferroviaire qui dessert la commune.
En totalité, la commune compte en 2025, 4478 habitants de 94 nationalités différentes répartis sur 16,1 km2. (26.03.2025)
La zone d’activités Syrdall au Nord de la commune reliée directement à l’autoroute constitue un vrai pôle d’activités avec ses emplois et sociétés.
Le campus scolaire avec l’école, la maison relais, le centre culturel, une crèche et des infrastructures sportives se situant au centre de la commune offre aux familles toutes les infrastructures nécessaires à leurs activités.
La commune de Schuttrange lutte activement contre le changement climatique en mettant en œuvre des projets bénéfiques pour le climat dans les différents domaines du développement durable. Elle a adhéré au pacte climat, l’« Alliance pour le climat Luxembourg » et le label « Fairtrade Gemeng ».
[EN]
The municipality of Schuttrange is located on the outskirts of the capital of Luxembourg and is made up of 5 localities (Schuttrange, Munsbach, Uebersyren, Schrassig, and Neuhaeusgen). It has a village character, surrounded by fields and forests, but also important road and rail routes, with the A1 motorway to Trier to the north and a railway line serving the municipality.
In total, the municipality had 4478 inhabitants of 94 different nationalities spread over 16.1 km² in 2025.
The Syrdall business area to the north of the municipality, directly connected to the motorway, is a real business hub with jobs and companies.
The school campus, which includes the school, the daycare center, the cultural center, a nursery, and sports facilities, located in the center of the municipality, offers families all the necessary infrastructure for their activities.
The municipality of Schuttrange is actively fighting climate change by implementing climate-beneficial projects in various areas of sustainable development. It has joined the Climate Pact, the "Alliance for the Climate Luxembourg," and the "Fairtrade Gemeng" label.
Sowie Höfe Anven und Schittringen
Von Marc Trossen.
Aus der Geschichte der Ortschaften Ernster, Hostert, Münsbach, Neuhäusgen, Niederanven, Oberanven, Oetringen, Rammeldingen, Schrassig, Schüttringen, Senningen und Uebersyren. Herausgeben von der Gemeindeverwaltung Schüttringen © by Marc Trossen 1997. Druck: Sankt-Paulus-Druckerei A.G. Luxemburg. 1997. Sprachen/Langues/Languages : Deutsch. Seiten/Pages/Pages: 608
Pfarrkirche, Schulen und Verwaltung - Der 2. Weltkrieg
Verfasser: Trossen, Marc
Erscheinungsdatum: 2005
Verlag/Hrsg.: Gemeindeverwaltung, Schüttringen
Umfang: 479 S. : Ill.
Schlagworte: Luxemburg; Weltkrieg (1939-1945); Geschichte
ISBN: 2879780381
Livre de centenaire
Titel "Schëtter Musek": livre du centenaire ; 100 joer Schëtter Musek
Verlag Comité d'organisation du Centenaire de l'Harmonie, 2008
ISBN 2879966760, 9782879966762
Länge 381 Seiten
Von Chörsängern, Eisenbahnen und Kirchenglocken
Festschrift zum 150-jährigen Bestehen der Chorale Schuttrange – Schëtter Gesank
Resistenzlerwee
Mat dësem Resistenzlerwee wëlle mir all deene Persoune gedenken, déi sech an der Gemeng Schëtter wärend dem Zweete Weltkrich (1940-1945) géint d’Besatzer gewiert hunn.
Véier Bierger, déi an eiser Gemeng gebuer goufen, waren a verschiddene Konzentratiounslager internéiert: de Jean-Pierre Bertrand, de Jean Emering, den Henri Petit an den Alphonse Theisen.
Dräi gebierteg Bierger aus eiser Gemeng waren a Resistenzorganisatiounen täteg: de Jean-Pierre Bertrand (LVL), de Pierre Maller (LVL) an den Alphonse Theisen (LFK). Ee Bierger, deen an d’Gemeng geplënnert war, de Jean Kuth, war Member vun der LVL an och Bezierkschef vun der UNIO’N.
Een Awunner vun hei, de Joseph Driesch, huet am belsche Maquis gekämpft a gouf vum Okkupant zu Frankfurt am Main erschoss.
Hinnen zu Éiere goufen zu Minsbech sougenannte Resistenzlersteng verluecht. Dës Steng sollen dozou bäidroen, datt hire Courage an hiren Asaz ni a Vergiessenheet geroden.
Déi siwe Resistenzler aus eiser Gemeng sti stellvertriedend fir déi vill aner Fraen a Männer, déi sech deemools op déi eng oder aner Aart géint d’Besatzung gewiert hunn. Si hunn Deserteuren an aner verfollegt Leit verstoppt, verbuede Schrëfte verdeelt, erofgeschoss alliéiert Aviateuren a geflücht Krichsgefaangener iwwer d’Grenz geschleist, wichteg Informatiounen iwwert d’Geheimwaff V2 vun den Nazie gesammelt an u London weiderginn oder sech a Resistenzgruppen engagéiert. Anerer hunn däitscht Material sabotéiert oder sech géint d’Zwangsrekrutéierung vun hire Jongen an d’Wehrmacht gewiert. Net wäit vun Iwwersiren ewech gouf esouguer e Gidderzuch zum Entgleise bruecht. Dobäi hu vill vun hinnen net nëmmen hir eege Fräiheet, mee och déi vun hire Famillje riskéiert, an oft hiert Liewen am Déngscht vun eiser Heemecht verluer.
De Resistenzlerwee soll un dës Mënschen an hiert couragéist Handelen erënneren. Gläichzäiteg soll dës Plaz eis bewosst maachen, datt Fräiheet, Demokratie a Mënscherechter net selbstverständlech sinn. D’Beispill vun de Resistenzler aus der Gemeng Schëtter weist eis, wéi wichteg et ass, fir dës Wäerter anzestoen a se ze verdeedegen.
--
Chemin de la Résistance
Avec ce Chemin de la Résistance, nous souhaitons rendre hommage à toutes les personnes qui, dans la commune de Schuttrange, ont résisté à l’occupation durant la Seconde Guerre mondiale (1940-1945).
Quatre citoyens nés dans notre commune ont été internés dans différents camps de concentration : Jean-Pierre Bertrand, Jean Emering, Henri Petit et Alphonse Theisen.
Trois citoyens originaires de notre commune se sont engagés au sein d’organisations de résistance : Jemp Bertrand (LVL), Pierre Maller (LVL) et Alphonse Theisen (LFK). Installé par la suite dans la commune, Jean Kuth était quant à lui membre de la LVL et occupait également la fonction de chef de district de l’UNIO’N.
Joseph Driesch, résident de notre commune, a combattu dans le maquis belge avant d’être fusillé par l’occupant à Francfort-sur-le-Main.
À Munsbach, des pierres de la résistance ont été posées en leur mémoire. Elles rappellent le courage et le dévouement dont ils ont fait preuve afin que leur exemple ne soit jamais oublié.
Les sept résistants de notre commune représentent toutes les femmes et tous les hommes qui, à leur manière, ont refusé de se soumettre à l’occupation. Ils ont caché des déserteurs et des personnes persécutées, diffusé des écrits interdits, aidé des aviateurs alliés abattus ainsi que des prisonniers de guerre évadés à franchir la frontière, recueilli des informations sur les armes secrètes nazies pour les transmettre à Londres, ou encore rejoint les rangs de la résistance. D’autres ont saboté du matériel allemand ou se sont opposés à l’enrôlement forcé de leurs fils dans la « Wehrmacht ». Non loin de Munsbach, un train de marchandises fut même déraillé, causant ainsi grand dommage à la « Reichsbahn ». Par leur engagement, ces femmes et ces hommes ont souvent mis en péril non seulement leur propre liberté, mais aussi celle de leurs proches, allant parfois jusqu’à sacrifier leur vie pour notre patrie.
Le Chemin de la Résistance rend hommage à ces femmes et à ces hommes qui ont fait preuve d’un courage exemplaire face à l’occupant et ont marqué l’histoire de notre commune. Il nous rappelle également que la liberté, la démocratie et les droits humains sont des valeurs précieuses, mais jamais acquises. L’exemple des résistants de Schuttrange nous invite à rester vigilants et à continuer de défendre ces principes fondamentaux.
--
Resistance Path
With this Resistance Path, we wish to honour all those who, in the commune of Schuttrange, resisted the occupation during the Second World War (1940–1945).
Four people born in our commune were imprisoned in various concentration camps: Jean-Pierre Bertrand, Jean Emering, Henri Petit and Alphonse Theisen.
Three people from our commune were active in resistance organisations: Jemp Bertrand (LVL), Pierre Maller (LVL) and Alphonse Theisen (LFK). Having settled in the commune at a later stage, Jean Kuth was also a member of the LVL and served as a district leader of the UNIO’N.
Joseph Driesch, a resident of our commune, fought with the Belgian Resistance before being executed by the occupying forces in Frankfurt am Main.
In Munsbach, Resistance Stones have been laid in their memory. They serve as a lasting tribute to the courage and dedication of these men, ensuring that their legacy lives on.
They sheltered deserters and persecuted individuals, distributed banned publications, helped downed Allied airmen and escaped prisoners of war cross the border, gathered intelligence on Nazi secret weapons and passed it on to London, or joined resistance networks. Others sabotaged German equipment or opposed the forced conscription of their sons into the “Wehrmacht”. Not far from Munsbach, a freight train was even deliberately derailed, thus causing great damage to the “Reichsbahn”. In doing so, these women and men often risked not only their own freedom, but also that of their families, and some ultimately gave their lives in the service of their country.
The Resistance Path commemorates the women and men who showed extraordinary courage in the face of oppression and left a lasting mark on the history of our commune. It reminds us that freedom, democracy and human rights are hard-won values that require constant vigilance. The legacy of Schuttrange’s resistance fighters continues to inspire us to protect and defend these fundamental principles.